1. Widok Chwaliszewa na początku XX wieku. Fot. ze zb. Biblioteki Uniwersyteckiej
1. Widok Chwaliszewa na początku XX wieku. Fot. ze zb. Biblioteki Uniwersyteckiej
1. Widok Chwaliszewa na początku XX wieku. Fot. ze zb. Biblioteki Uniwersyteckiej
« 1 z 4 »

W 1800 r. dawne samodzielne osady: Chwaliszewo, Ostrów Tumski i Śródka zostały włączone w granice administracyjne Poznania. Miasto rozwijało się dynamicznie i konieczna była budowa nowej przeprawy przez Wartę, która połączy prawy i lewy brzeg miasta. W 1878 r. otworzono więc pierwszy żelazny most, który zastąpił dotychczasowy, drewniany. Dzięki temu usprawniono komunikację na ważnym szlaku komunikacyjnym, prowadzącym z Berlina do Warszawy.

Most funkcjonował tutaj do lat 60. XX wieku. Właśnie wtedy zapadał decyzja o likwidacji chwaliszewskiego zakola Warty. Rzeka została w tym miejscu zasypana, a most rozebrano.
Śladem po nim jest przyczółek na dawnym prawym brzegu. Tuż obok niego stoi krzyż. Legenda mówi, że pierwszy, drewniany krzyż przypłynął Wartą aż spod sanktuarium jasnogórskiego, ratując miasto przed powodzią. Żelazny i pozłacany po wojnie został zastąpiony drewnianym.

Brama Poznania z lotu ptaka
×