1. Szpital umieszczono w budynkach skasowanego przez władze pruskie klasztoru bernardynek. Fot. ze zbiorów BU
1. Szpital umieszczono w budynkach skasowanego przez władze pruskie klasztoru bernardynek. Fot. ze zbiorów BU
1. Szpital umieszczono w budynkach skasowanego przez władze pruskie klasztoru bernardynek. Fot. ze zbiorów BU

Na początku XIX wieku stan poznańskiej opieki zdrowotnej przedstawiał się bardzo źle. Wśród polskich mieszkańców miasta zrodziła się inicjatywa zaradzenia temu problemowi. Zawiązał się społeczny komitet budowy szpitala, który za honorową patronkę obrał żonę namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego i kuzynkę króla pruskiego księżnę Ludwikę Radziwiłłową. Jej protekcja umożliwiła sprowadzenie do Poznania Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, tzw. szarytek, które specjalizowały się w pomocy chorym. Nowy szpital mógł powstać przede wszystkim dzięki ofiarności wielu poznaniaków biorących udział w wielkiej akcji składkowej. Olbrzymią sumę na fundusz przekazał hrabia Edward Raczyński. Otwarcie szpitala nastąpiło w 1823 roku. Przez długi czas był on najnowocześniejszą tego typu placówką w Poznaniu.

Brama Poznania z lotu ptaka
×