1. Luksusowe kamienice przy ulicy Ludwiki zamiast tylnych oficyn miały podwórzowe ogródki. Fot. Jarosław Tritt
1. Luksusowe kamienice przy ulicy Ludwiki zamiast tylnych oficyn miały podwórzowe ogródki. Fot. Jarosław Tritt
1. Luksusowe kamienice przy ulicy Ludwiki zamiast tylnych oficyn miały podwórzowe ogródki. Fot. Jarosław Tritt

U progu pruskiego panowania w Poznaniu zapoczątkowano trwającą przez cały XIX wiek rozbudowę miasta w kierunku zachodnim. Namiastką zacisznej dzielnicy mieszkalnej dla bogatych były okolice dawnej ulicy Ludwiki. Szczególna sytuacja zamkniętego miasta fortecznego powodowała, że wzniesione tu ekskluzywne domy mieszkalne sąsiadowały z ubogą zabudową pobliskich ulic, gdzie w dużych i tłocznych czynszówkach partery zajmowały sklepy, a ciasne podwórza – hałaśliwe warsztaty. Pierwszą kamienicę czynszową w Poznaniu wzniesiono w 1838 roku. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców zaczęto budować ich w Poznaniu coraz więcej. Stopniowo zapełniały one niezabudowane dotąd obszary miasta. Bogatsi mieszkańcy mogli pozwolić sobie na większe mieszkania znajdujące się w części frontowej budynku. Tylną część kamienicy stanowiła oficyna, w której mieszkali ludzie znacznie mniej zamożni.

Brama Poznania z lotu ptaka
×