1. Gmach Banku został zniszczony w czasie II wojny światowej i odbudowany w zmienionej formie. Fot. Jarosław Tritt
1. Gmach Banku został zniszczony w czasie II wojny światowej i odbudowany w zmienionej formie. Fot. Jarosław Tritt
1. Gmach Banku został zniszczony w czasie II wojny światowej i odbudowany w zmienionej formie. Fot. Jarosław Tritt

Dynamiczny rozwój polskiego ruchu spółdzielczego w Wielkopolsce w drugiej połowie XIX wieku stał się impulsem do utworzenia wspierającej go centralnej instytucji bankowej. Z inicjatywy wybitnych działaczy społecznych, ks. Augustyna Szamarzewskiego i ks. Piotra Wawrzyniaka, udało się w 1885 roku powołać do życia nowe przedsięwzięcie kredytowo-oszczędnościowe – Bank Związku Spółek Zarobkowych. Dzięki zaangażowaniu w jego działalność środków będących własnością polskich spółdzielni w krótkim czasie stał się on największym polskim bankiem w całym zaborze pruskim i pierwszą tego typu instytucją na ziemiach polskich. W warunkach ostrej konkurencji z przedsiębiorstwami niemieckimi Bank był podporą finansową dla wielu polskich placówek gospodarczych.

Brama Poznania z lotu ptaka
×