Potrzeba modnej kiecki, czyli historia Domu Handlowego Rudolfa Petersdorffa

Oczywiste jest, że czasy się zmieniają, a wraz z nimi nasze potrzeby. Jednakże potrzeba posiadania dobrze skrojonych spodni, dopasowanej spódnicy i nieobcierających butów pozostaje taka sama. Zarówno mieszkanki, jak i mieszkańcy Poznania poszukiwali odpowiedniego miejsca, w którym mogliby zaspokoić swoją zakupową żądzę. Początkowo na zakupy chodzono do pojedynczychsklepów odzieżowych, galanteryjnych i obuwniczych, a podczas większego modowego kryzysukorzystano z pomocy zaprzyjaźnionego krawca, który mógł wykonać ubranie szyte na miarę. Nowy sposób robienia zakupów i tym samym powiększania swojej garderoby był związany z pojawieniem
się domów towarowych.

fot. Biblioteka Uniwersytecka w Poznaniu 

Domy towarowe zaczęły powstawać w Poznaniu już pod koniec XIX wieku. Znajdowały się w nich działy lub stoiska, które sprzedawały konkretny asortyment towarów. Oprócz sprzedaży detalicznej i hurtowej w domach towarowych odbywała się również produkcja oferowanych towarów. Podobnie jak dzisiaj organizowano coroczne wyprzedaże, zachęcano do kupna rabatami i możliwością wymiany towaru. Właściciele zatrudniali własnych manufakturników, którzy sprowadzali towary, rezygnując tym samym z pomocy hurtowników. Obiekty słynęły ze stałych i przystępnych cen, co owocowałopokaźnym zainteresowaniem ze strony całej społeczności miasta. Z tego powodu domy handlowe stały się ogromną konkurencją dla mniejszych sklepów detalicznych. Shopping w domach towarowych stał się wręcz nowym sposobem spędzania czasu wolnego przez Poznanianki i Poznaniaków.

Jednym z przykładów takich obiektów był dom konfekcyjny żydowskiego kupca Rudolfa Petersdorffa mieszczący się na Starym Rynku 100, przy narożniku ul. Żydowskiej w Poznaniu. Petersdorff zakupił nieruchomość ze znajdującą się na niej kamienicą od R. Becka. Nowy właściciel zlikwidował wcześniejszą zabudowę i na jej miejscu wzniósł pierwszą część założenia. Dom konfekcyjny został otwarty 30 września 1901 roku. W późniejszych latach Petersdorff dokupił sąsiednią kamienicę pod numerem 99, a w roku 1908 obiekt powiększył, dołączając budynki o numerach 98 i 97.

Dom konfekcyjny Petersdorffa wybudowany został na wzór „mody paryskiej”. Wyróżniał się dekoracyjną elewacją o secesyjnych detalach i starannie opracowanym wejściem głównym znajdującym się w narożniku. Obiekt posiadał aż 11 witryn sklepowych zachęcających klientów do zakupowego szaleństwa. Na parterze, pierwszym i drugim piętrze były lokale handlowe urządzone meblami firmy S. Kronthal & Synowie. Meble również zostały wykonane według najbardziej trendujących wzorców zaczerpniętych prosto z Paryża. W budynku mieściły się kantory kupieckie, magazyny rezerwowe i oddziały sprzedaży hurtowej. Na trzecim i czwartym piętrze zlokalizowane były ogromne warsztaty krawieckie i pracownie futrzarskie. W 1908 roku Petersdorff zatrudniał aż 225 krawcowych i krawców,    w tym około 200 Polek i Polaków. Natomiast w 1912 roku liczba pracujących tam Polaków zwiększyła się do 400.